Движењето на овој железен снег можеби е виновникот за Меркурово мистериозно магнетно поле, што е потврдено преку еспериментирање во симулирани услови на планетата.

Меркур е планета која се наоѓа највнатре во сончевиот систем и која е единствена, покрај Земјата, која поседува глобално магнетно поле и кое е околу 100-тина пати помало од тоа на Земјата.

Направено најмногу од железо, јадрото на Меркур содржи и сулфур кој ја намалува точката на топење на железото и кој игра важна улога во креирањето на магнетното поле.

Според мерењата направени во блиско време, јадрото на планетата покажало карпесто одронување, што укажува дека тоа во основата е делумно стопено. Но, без сеизмолошки анализи, оваа појава не може многу да се анализира.

За подобри резултати истражувачите користеле апарати за проучување на однесувањето на планетата при топење на железото и сулфурот под силни притисоци и температури.

При одредена температура и притисок, парче од масата беше оладена и преполовена на 2 дела кој понатаму беа анализирани на електронски микроскоп и сонда за микроанализи.

Брзото ладење на примерокот води до зачувување на текстурата која ја открива сепарацијата на цврсти и течни елементи и сулфурот.

Како што се лади железото, неговите атоми се кондензираат во коцки како снегулки кои се движат кон центарот на планетата. Движењата на железото надолу кон центарот, и паралелното испливување на сулгурната маса нагоре, прават движење кое креира магнетно поле со мала сила.

(Б.Т)