Црните дупки се дефинирани како региони со огромна гравитациона сила и маса кај кои ни зраците на сонцето не можат да избегаат.

Истражувањето на тимот научници го поплочуваат патот кон завршување на четири децениската дебата која ја започнал Стивен Хокинг. Тој во 1970 година тврдел дека информацијата како и другите тела остануваат заробени во црната дупка.

Со таа изјава, Хокинг се закануваше на квантната механика, најуспешната физичка теорија на човекот, бидејќи нејзината основа беше дека информацијата не може да биде загубена.

Ексцентричната идеа била солидно прифатена се до 1990-тите кога многу од физичарите почнаа да се сомневаат во неговиот исказ. Но, никој до сега не можеше да најде механизам на утврдување на било која теоретска страна.

Група физичари, предводена од Абај Аштекар, го најдоа решението на проблемот. Тие креираа механизам кој го проширува вселенското време надвор од неговите информации, оставајќи простор информацијата повторно да се појави.

За објаснување на појавата тие се служат со аналогија од “Алиса во земјата на чудата“.

“Кога мачката во цртаниот филм ја снемува, нејзината насмевка останува присутна. Во некоја мера тоа е слично со црните дупки. Како ќе згасне животот во црната дупка (ќе испари), мал дел од простор и време остануваат присутни. Ова е и делот и времето кога информацијата може да се екстрактира“ – изјави Аштекер.

Друг член на тимот надополнува - “Физички остатоци од црната дупка не постојат. Информацијата се смета за изгубена бидејќи не можеме да бараме во таа забранта зона, која е зона  на простор и време во квантната механика. Но, ако ја тргнеме квантната гравитација, просторот и времето ќе направат далеку поголема област во која можеме да ја повратиме изгубената информација“.

Според Аштакер, времето и просторот не го прават континиумот како што физичарите веруваат, туку дека тој е направен од индивидуални блокови, слично како ткаенина која мислиме дека е едно парче, а всушност е преплетена мрежа на помали делови.

Во нивната студија, тимот употреби дводимензионални модел за да ја испита квантната природа на вистинските црни дупки, кои инаку опстојуваат во четири димензии.
Дводимензионалниот приказ може да даде сличен но поедноставен модел за испитување.

Научниците ќе продолжат во изнаоѓање на четиридимензионален модел кој ќе може да даде 100% точни информации за овој тим на вселенски појави.

(Б.Т)