Самодовербата е многу значајна за растот и развојот на детето. Како што детето расте така се менува и неговата самодоверба. Тоа се случува бидејќи се менува перцепцијата и детето е погодено од најразлични искуства. Би било пожелно родителите да бидат свесни за знаците на здравата и нездравата самодоверба, упатува Немоурс Фондацијата за заштита на децата.

Детето кое има ниско само-почитување нема да сака да пробува нови нешта. Тој или таа често ќе зборува негативно за себе упатувајќи си забелешки како што се: “Глупав/а сум” или “Никогаш нема да научам да го правам ова”. Детето кое мисли дека на никого не му е грижа за него, има ниска толеранција и многу често може да се чувствува фрустрирано. Овие деца брзо се откажуваат од некои активности кои бараат посветеност, претерано се критични кон себе и лесно се разочаруваат. Ниската самодоверба, од безначајна и привермена, може да пoрасне во сериозна состојба која во иднина детето не би можело да ја контролира.

Здравата самодоверба кај детето се одразува на тој начин што тоа е подготвено за интеракција со другите деца. Тој или таа се чувствуваат удобно и задоволно во секакви социјални средини, уживаат во групни и индивидуални активности. На пример, наместо детето да рече: “Јас сум глупав/а” детето со здрава самодоверба ќе рече: “Не го разбирам ова”. Тој или таа се свесни за своите предности и недостатоци и ги прифаќаат. Кај овие деца преовладува оптимизмот.

Што можат родителите да сторат?

1. Внимавајте што зборува вашето дете. Бидете сензитивен родител. Наградете го ако си ја завршило задачата како што треба, но и ако се потрудило да направи нешто што не му оди од рака. Верувајте му.

2. Бидете позитивен пример. Ако сте премногу строги кон себе, песимисти и нереални за своите можности и ограничувања, вашето дете ќе се огледа во тие постапки. И вие самите негувајте ја самодовербата, така ќе бидете вистински пример.

3. Идентификувајте ги ирационалните мисли кај вашето дете. Без разлика дали тие размислувања се однесуваат за физичка убавина, можности, перфекција, значи што и да е, доколку е нереално, тогаш е токсично за вашето дете. Многу често, погрешните перцепции од детството остануваат засекогаш наши видувања за разни животни ситуации. Охрабрете го детето да ја види ситуацијата во нејзиното вистинско светло.

4. Бидете спонтани и нежни со вашето дете. Оваа љубов е директно поврзана со самодовербата на вашето дете. Прегрнете го, кажете му дека сте горди на него. Наградувајте го искрено. Научете го да се сака себе си, само така ќе ги сака и другите.

5. Креирајте сигурна атмосфера во домот. Децата кои се тепани или злоставувани имаат многу мала шанса да имаат самодоверба како возрасни.

6. Направете го вашиот дом место во кое детето се чувствува заштитено. Внимавајте на сигналите кои ви ги праќа, тоа мора да се чувствува сигурно за да ви каже дали надвор е злоставувано, исмејувано или тепано. Но, и децата кои се сведоци на постојани кавги и тепачки меѓу родителите многу често развиваат депресија и се комплетно интровертни.

7. Помогнете му на детето да биде дел од конструктивни искуства. Тоа значи да биде дел од активности кои ќе потикнуваат соработка, а не компетиција. На пример, замолете го постарото дете да му помогне на помалото во некоја активност која постарото добро ја владее.

{И.Ј}